Komunikacja miejska w Berlinie

Berlin ma doskonale rozwiniętą sieć komunikacji miejskiej, co w połączeniu z wygodnym systemem sprzedaży biletów i atrakcyjnymi taryfami, zachęca do korzystania ze środków transportu publicznego. Dzięki współpracy BVG (Berliński Zakład Komunikacji) i Deutsche Bahn (Niemieckie Koleje), którym podlega kolejka miejska (S-Bahn) zakupione bilety są ważne we wszystkich środkach publicznego transportu: kolei regionalnej, kolejce miejskiej, metrze, autobusach, tramwajach oraz na promach.
 
Bilety nabywa się w punktach oznaczonych logiem BVG, w automatach rozmieszczonych na lotniskach, dworcach kolejowych i stacjach metra. Dodatkowo u kierowcy autobusu, obsługi promu oraz w automatach we wszystkich tramwajach i na niektórych promach.

Kolej regionalna (Deutsche Bahn RE i RB)

W Berlinie jest kilkanaście stacji kolejowych, na których zatrzymują się regionalne pociągi (RegionalExpress RE, RegionalBahn RB). To dobra alternatywa dla rozkładu jazdy kolejki miejskiej (S-Bahn), zwłaszcza jeśli chcemy pokonać większe odległości lub udać się do Poczdamu, Oranienburga czy na lotnisko Schönefeld.

Kolejka miejska (S-Bahn)

Skrót S-Bahn pochodzi od słowa Stadtbahn (kolejka miejska), ale czasem tłumaczy się również Schnellbahn (szybka kolej) lub Schnellstadtbahn (szybka kolejka miejska). S-Bahn podlega Niemieckim Kolejom (Deutsche Bahn) i w całych Niemczech ma jednakowy symbol: biała litera S na zielonym, okrągłym tle. W ten sposób oznaczone są stacje kolejki oraz punkty obsługi klientów. Berlińskie wagony S-Bahn są żółto-czerwone.

Stolica Niemiec ma 15 linii, którymi w szybki i wygodny sposób można dotrzeć do podmiejskich miejscowości, m.in. Poczdamu, Erkner, czy Schönefeld. Tzw. Ring (Pierścień) wokół śródmieścia obsługują dwie linie okrężne S41 i S42 - na stacjach ringu należy dokładnie zwrócić uwagę, w którą stronę chce się jechać. Miejsca przecięcia Ringu z liniami północ-południe i wschód-zachód to skrzyżowania nazwane od głównych kierunków świata (Westkreuz, Südkreuz itd.). Warto wiedzieć, że na wszystkich stacjach trasy wschód-zachód od stacji Westkreuz do Ostkreuz zatrzymują się S-Bahny S5, S7, S75, S9 (m.in. Zoologischer Garten, Hauptbahnhof, Friderichstraße, Alexanderplatz, Ostbahnhof).

Z powodów technicznych przebieg tras i częstotliwość kursowania kolejki miejskiej często się zmienia. Aktualne informacje można uzyskać tutaj (niem.).

Metro (U-Bahn)

Pierwsza linia berlińskiego metra została otwarta w 1902 r. Dzisiaj jest ich 9, a planowane są kolejne, natomiast te istniejące są w rozbudowie. Przykładem może być otwarta w 2008 r. linia U55 (tzw. "linia kanclerska") od dworca głównego poprzez dzielnicę rządową do Bramy Brandenburskiej. Jest ona odosobnionym fragmentem istniejącej już linii U5.

Stacje U-Bahn (Untergrundbahn, kolejka podziemna) są oznaczone białą literą U na niebieskim tle. Tylko jedna linia (U7) przebiega całkowicie pod ziemią, jest ona również najdłuższą z berlińskich tras - 41 km.

W ciągu dnia metro kursuje z częstotliwością 4-6 min., rano i wieczorem co 5-10 min. W nocy (pn.-pt.) pomiędzy 0:30 a 4:30 jest przerwa. Kursują wówczas autobusy oznaczone literą N i numerem linii metra (poza nr 4, co pół godziny).

Autobusy (Bus, Metrobus)

Berlińska sieć połączeń autobusowych jest największa w Niemczech. BVG zarządza ponad 1300 pojazdami, które dziennie pokonują ok. 300 tys. kilometrów. Oznaczenia 147 linii autobusowych są dwu- lub trzycyfrowe. Standardowe linie mają trzycyfrowy numer bez litery i jeżdżą w 10-20 min. takcie w ciągu dnia.
 
Litera M przed cyfrą (np. M85) oznacza metrobus. Niczym nie różni się od zwykłego autobusu, jednak ich trasy są dłuższe, często prowadzą przez kilka dzielnic. Początkowe i końcowe przystanki zlokalizowane są przy stacjach metra i s-bahn, a przebieg linii (łącznie 17) ma w założeniu uzupełniać ofertę pojazdów szynowych. Metrobusy jeżdżą przez całą dobę, w dzień co 10 min., w nocy co 30 min.
 
Autobusy kursujące nocą oznaczone są literą N. Łącznie jest 46 linii i są to trasy metra (np. po trasie U6 jeździ autobus N6 itp.) oraz metrobusów.
 
Litera X (np. X9) to oznaczenie linii ekspresowej. Jest ich 13, a autobusy nie zatrzymują się na wszystkich przystankach. Na planach BVG przystanki tych linii są również oznaczone literą X. Do skorzystania z nich uprawnia ważny bilet komunikacji miejskiej (nie ma specjalnych, ani podwójnych dopłat).
 
Linia dowożąca pasażerów na lotnisko Tegel (Plac Aleksandra-Dworzec Główny-Tegel) ma oznaczenie TXL. By skorzystać z tego szybkiego połączenia wystarczy ważny bilet komunikacji miejskiej. W 2009 r. uruchomiono nowa ekspresową linię SFX1, która w 20-min takcie przewozi pasażerów z dworca kolejowego Berlin Südkreuz na lotnisko Schönefeld. Trasa przebiega autostradami A100 i A113, a opłata wynosi 6 € (4 lub 3 € z ważnym biletem komunikacji miejskiej BVG lub VBB).
 
W Berlinie przyjęte jest, że wsiada się przednimi drzwiami i pokazuje kierowcy bilet/dokument uprawniający do przejazdu. Przed żądanym przystankiem naciska się przycisk STOP, gdyż jeśli nie będzie chętnych wsiadającyh autobus pojedzie dalej bez zatrzymywania się.

Tramwaj (Tram, Metrotram, Straßebahn)

Berlin posiada jedną z najstarszych i największych sieci tramwajowych na świecie. Tutaj również w 1881 r. ulicami Lichterfelde przejechał pierwszy elektryczny tramwaj. Do 1967 roku zlikwidowano wszystkie linie w Berlinie Zachodnim. Dzisiaj tramwajami jeździ się głównie po wschodniej części miasta, jedynie dwie linie kończą swoją trasę w dzielnicy Wedding, dawnym sektorze francuskim.
 
Podobnie jak autobusy sieć jest podzielona na zwykłe tramwaje (13 linii) i metrotramwaje (9 linii). W tramwajach znajdują się automaty z biletami.

Prom (Fähre)

W Berlinie na bilety komunikacji miejskiej można również korzystać z oferty 6 linii promowych, oznaczonych białą literą F na niebieskim, okrągłym tle. Trzy z nich (F10, F11, F12) są całoroczne, pozostałe funkcjonują od kwietnia do października.
 
Największa popularnościa cieszy się linia F10 z Wannsee do Alt Kladow, z której rocznie korzysta 150 tys. pasażerów. Rejs przez jezioro Großer Wannsee trwa około 15 min. Najstarszą linią, bo uruchomioną w 1896 r. jest trasa Wilhelmstrand - Baumschulenweg. Ciekawostka jest również linia promowa F24, która obsługiwana jest przez łódź wiosłową i wioślarza. Dziennie pokonuje on odcinek 30 m około 40 razy.